प्रवास

फिनलॅंड बद्दल माहिती हवी आहे.

Submitted by निर्झरा on 21 July, 2017 - 02:16

नमस्कार मायबोलीकर......
तुमची मदत हवी आहे.
माझ्या मिस्टरांना नोकरी निमित्त फिनलॅंड येथे दोन वर्षासाठी फॅमिली सकट जाण्याच्या योग आला आहे. येणार्‍या नोव्हेबंर/डिसेंबर २०१७ मधे जाण्याची शक्यता आहे. आम्ही मुळचे भारतातील पुणे येथे वास्तव्यास आहोत. परंतू
मला काही प्रश्न पडले आहेत. त्यामुळे जायचे की नाही अशी द्विधामनस्थिती झाली आहे. माझ्या प्रश्नांच निरसन मायबोलीकर करतील आणि मला निर्णय घेण्यात त्याची मदत होईल अशी आशा आहे.

मला पडलेले प्रश्न.....

विषय: 
शब्दखुणा: 

कुछ याद आया?

Submitted by उदे on 21 July, 2017 - 01:13

"काही नाही. काही नाही. चला येतील ते."
असं साळवी हा आमचा मित्र बोलला मात्र, रायगडच्या पायथ्याशी उभ्या असलेल्या आम्हा ५ जणांच्या काळजाचं पाणी पाणी झालं.
मी मनाशी म्हटलं नक्कीच काहीतरी झालंय. तेवढ्यात पाठून ' सुमो' आली. त्या सुमो त माझा भाचा अभिषेक आणि त्याचे तरुण तडफदार मित्र सुखरूप पाहून काळजातली धडधड कमी झाली. अभिच्या एका मित्राच्या डोक्याला मार लागला होता आणि गाडीचं किरकोळ नुकसान झालं होतं. वरकरणी विशेष काही झालं नसलं तरी आमचं हास्य निमालं होतं. खोटं खोटं हसायचा प्रयत्न करूनदेखील. त्यामुळे 'त्या' वरील घटनेचा फील माझ्यापुरता म्हणायचं तर संपूर्ण ट्रेकभर राहिला.

विषय: 

आम्ही सारे नवशिके !!!!!!

Submitted by अतरंगी on 15 July, 2017 - 05:28

लोकांच्या मते एक वय असतं उत्साहाचं, उमेदीचं, काहीतरी शिकण्याचं, करून दाखवण्याचं........ त्या मताला कधीही काडीमात्र सुद्धा किंमत देऊ नये. Wink

पण कॉलेज संपलं, नोकरी लागली, लग्न संसार यात अडकलं की नवीन काहीतरी शिकण्याचा, करण्याचा उत्साह कमी होत जातो. वय, वेळ, affordability, संकोच, संसाराच्या जबाबदाऱ्या, लोकांच्या नजरा/टोमणे.... एक ना अनेक कारणं....

अरे आता या वयात कुठं जाऊ गाडी शिकायला?

अरे पण वेळ कुठंय? मुलांच्या शाळा, माझा जॉब, घराची कामं, जाणार कधी?

ओठ...

Submitted by दिपक लोखंडे on 14 July, 2017 - 13:45

सौंदर्याचे स्वप्न घेउनी रात्र येई माझ्यापाशी,
तुटता मात्र जाग येई.. मन हे माझे हरपून जाई..

सुसांग वारा थटावा मुखाशी,
नाव येई प्रियेचे ओठाशी..
क्षण असा मज कधी मिळाला,
जगून घेईन आयुष्य सारे..,
या हृदयावर नाव कुनाचे,
येईल माझ्या ओठांपाशी...

भारताच्या पुढचे प्रदुषणाचे आव्हान !!

Submitted by मिलिंद जाधव on 8 July, 2017 - 13:37

डीस्पोजीबल प्लॅस्टीक ग्लासेस, प्लेट्स, पिशव्याचा गार्बेज रिसाक्लींग हा भारताचा एक ज्वलंत प्रॉब्लेम झालेला आहे. सध्या भारतात प्लॅस्टीक
गार्बेज हे ईतर गार्बेजप्रमाणेच डंप केले जाते कारण काही तुरळक अपवाद सोडता भारतात प्लॅस्टीक रीसाक्लींगची ईफेक्टीव पद्धती वापरली जात नाही. प्लास्टीक गार्बेज हे डीग्रेडेबल नसल्याने ते ह्या डंप ग्राऊंड मध्ये मुळ रुपात तसेच रहाते.

जँक फ्लेचर अँन्ड द इनव्हीजीबल ट्रेजर ऑफ किगं बार्बोसा. भाग १८ (अंतीम)

Submitted by Mayur Mahendra ... on 1 July, 2017 - 12:34

नमस्कार वाचकहो........
शेवटचा भाग संपादीत करण्यासाठी काही कारणास्तव मला फारच ऊशीर झाला आहे. तरीही तूम्ही पूढील भाग आवर्जून वाचाल याची मला खाञी आहे.
धन्यवाद

जँकला आपल्या वडीलांच अधूरं स्वप्न पूर्ण करण्याची आस लागली होती.

" एलीजाबेथ तू नार्गोला विचारशील का ?
की या बेटावर खजाण्याचा मार्ग कूठे आहे ते "
जँकने एलीजाबेथला सांगीतले.

" बरं ठीक आहे "
एलीजाबेथने नार्गोकडे पाहीलं व त्याच्याशी बोलू लागली.

" आरमरू कोल्वा बारफरबोसा "
तीने नार्गोला समजेल अशा भाषेत खजाण्याचा मार्ग विचारला.

शब्दखुणा: 

३. अडुम्बाची विलक्षण सफर (भाग तिसरा )

Submitted by सखा on 29 June, 2017 - 08:02

प्रत्येक देशात आख्यायिका असतात अंधश्रद्धा असतात. अडुम्बा तरी त्याला अपवाद का असेल? ठार घनदाट जंगलातील क्रूर अशा भूर्रा जमातीच्या लोकांनी सुध्दा पिढ्यानं पिढ्या आपल्या आज्जी आजोबां कडून ऐकले होते की एकदिवस सर्वांचा तारणहार सैतानाचा अवतार एका शहामृगावर बसून येईल. तो दिसायला भयंकर असेल, अजब भाषेत बोलेल. नेमके त्याच वेळी चार भूर्ररे बिचारे शिकारीला म्हणून बाहेर पडले होते तेवढ्यात त्यांना दिसले की एक इसम शहामृगावर स्वार होऊन आला आणि जमिनीवर तोंडघाशी पडला.

२. अडुम्बाची विलक्षण सफर (भाग दुसरा )

Submitted by सखा on 27 June, 2017 - 12:13

अडुम्बा देशाला निसर्गाचे जबरदस्त वरदान होते. रात्री एका सर्व साधारण हॉटेलात मुक्काम होता. रात्री जेवणात आपण जे चविष्ट सूप मिटक्या मारीत पिले ते रातकिड्याचे होते हे न कळाल्याने मास्तराचा आपण आजही अस्सल व्हेजिटेरियन आहोत हाच समज होता. रात्री झोपेत नाही म्हणायला बोकडेंच्या कानात एकदा वळवळत गोम गेली आणि मग कुणास ठाऊक मतपरिवर्तन होऊन ती स्वतःच रिव्हर्स घेऊन बाहेर आली वरील प्रसंग बाह्यजगात घडत असताना मास्तरांना आपण नयन बाई सोबत रंगपंचमी खेळत आहोत असे रोमँटिक स्वप्न पडत होते त्या मुळे गोम कानात जाताना साक्षात नयनबाई पिचकारीने कानात गुदगुल्या करत आहे असे त्यांना वाटले.

वर्षाविहार २०१७

Submitted by ववि_संयोजक on 27 June, 2017 - 10:31

GST AD1.jpgपरवा पावसाने
मला रस्त्यातच गाठलं
वविच्या आठवणीने त्याच्या
डोळ्यात, पाणी की हो दाटलं

सांग माबोकरांना
आलोय मी देशात
गटग करुया मिळून
लोणावळ्याच्या घाटात

मलाही व्हायचंय चार्ज
करायचेय मजा मस्ती
बघायच्यात माबोवरच्या
आयडी मागच्या हस्ती

मग काय म्हणता लोकहो? पावसाला निराश नको ना करायला? जायचं का मग लोणावळ्याला? कधी? कसं?
ते सगळं उलगडायलाच आलोय हा पावसाचा संदेश घेऊन...

आंद्रिया

Submitted by उदे on 25 June, 2017 - 07:22

आंतरराष्ट्रीय घडामोडीतल्या बऱ्याच गोष्टी बऱ्याच वेळा आपल्याला माहिती असतात परंतु आठवणीत नसतात. त्यामुळे कधीकधी मनात क्षणिक गोंधळ उडतो!कधीकधी तो चक्क हास्यास्पद असतो! एवढंही कसं कळलं नाही आपल्याला? असं वाटायला लावणारा असतो. परदेशी प्रवास करताना काही काही गोष्टींचा उलगडा आपसूक होतो आणि साहजिकच क्षणिक मजा वाटून जाते.

विषय: 

Pages

Subscribe to RSS - प्रवास