विक्रम,अमोल.. अरे हो की.. लाराला कसा विसरलो मी? मग एव्हर्टन विक्स ऐवजी लाराला घेतल पाहीजे. थ्री डब्ल्युज पैकी फ्रँक वॉरेललाही बाहेर बसवायला लागले. फ्रेड्रिक्सचा विचार केला होता पण मग कॉनराड हंट व लॉरेन्स रोचाही विचार करायला लागला असता. पुह्चेही बरोबर आहे. लिअरी कॉन्स्टन्टाइन व जॉर्ज हॅडलिचाही विचार केला होता. जॉर्ज हॅडलीला ब्लॅक ब्रॅडमन म्हणत असत.. पण जागा ११च! कोणा कोणाला घ्यायचे?

आपल्या संघात इंजीनिअर व किरमाणिचा विचार केला होता पण मग काढायचे कोणाला? द्रविड वन ऑफ टेस्ट मधे यष्टिरक्षण करु शकेल असे मला वाटते. पतौडी माझ्या मते सगळ्यात मस्त कप्तान होता व त्याचे क्षेत्ररक्षणसुद्धा कसले जबरी होते... ब्रेबॉर्न स्टेडिअमला..कव्हरमधे तो पनामा कॅप घालुन.. चित्त्याच्या चपळाइने क्षेत्ररक्षण करत असताना मी त्याला बघीतले आहे. उगाच नाही त्याला टायगर पतौडी म्हणत.. आणि पिच जर फिरकी गोलंदाजीला अनुकुल नसेल तर प्रसन्ना ऐवजी अजुन एक फलंदाज्(मोहिंदर्,लक्षमण्,वेंगसरकर किंवा विश्वनाथ.. टेक अ पिक!) व कुंबळे ऐवजी अजुन एक जलदगती गोलंदाज्(रमाकांत देसाइ,झहीर खान्,वेंकटेश प्रसाद किंवा मोहम्मद निस्सार.. टेक अ पिक!) घेता येइल.

आणि व्हिक्टर ट्रंपरबद्दल मीही वाचले आहे पण त्याची आकडेवारी त्याच्या लौकीकाला साजेशी दिसत नाही. अर्थात आकडेवारी सगळे काही सांगत नाही पण हेडन व टेलरला बॅटिंग करताना बघीतले असल्यामुळे त्यांची अनुपस्थिती जाणवली. माझ्या ऑस्ट्रेलियन संघात मॅथ्यु हेडन्-बॉबी सिंप्सन अशी सलामीची जोडी असली असती. व मधल्या फळीत बोर्डर ऐवजी निल हार्वे व शेन वॉर्न बरोबर रिचि बेनॉ व किथ मिलर ऐवजी मी स्टिव्ह वॉ ला घेतले असते. असो.

हे आपले सगळे गंमत म्हणुन... प्रत्येकाचे विचार या बाबतीत वेगळे असले तरी काही हरकत नाही ..

महागुरु... हो अझरुद्दिन फिक्सिंगमुळे कटाप... आणि दादाला वन डे टिममधे पहिले स्थान.. तेही कप्तान म्हणुन! पण टेस्ट टिममधे विश्वनाथ्,वेंगसरकर,मोहिंदर व लक्ष्मणच्या पुढे त्याला मी सरकवणार नाही.

हॉनरेबल मेन्शनमधे चंदु बोर्डे,विजय हजारे व विजय मांजरेकर यांची नावेही घेतली पाहीजेत... सेंटिमेंटल फेव्हरेट मधे संदिप पाटिल्(आमच्या बालमोहनचा असल्यामुळे! ) व सलिम दुराणि!

(अमोल.. विश्वनाथबद्दल अजुन एक.... तो कठिण परिस्थिति असताना जास्त चांगला खेळायचा. त्याची अनेक अनेक उदाहरणे देता येतील पण उत्तम उदाहरण म्हणजे १९७६ च्या वेस्ट इंडिजविरुद्ध मिळवलेल्या विश्वविक्रमी व ऐतहासिक विजयाच्या वेळी! गावस्कर शतक मारुन जेव्हा आपला स्कोर १६० च्या आसपास असताना आउट झाला त्यानंतर विश्वनाथ व मोहिंदरमधे जी जवळजवळ दिडशतकी भागीदारी झाली त्यामुळेच तो विजय शक्य झाला.. म्हणजे गावस्करने पाया रचला व विश्वनाथ व मोहिंदर अमरनाथने त्यावर कळस चढवला... विश्वनाथचे त्या इनिंगमधले शतक मी कधीच विसरणार नाही... होल्डिंग व ज्युलिअनने सर्व प्रयत्न केले.. बाउंसर्स.. व सतत शॉर्ट पिचचा मारा.. व लॉइडने रफिक जुमादिन् व अल्बर्ट पॅडमोरच्या फिरकी गोलंदाजीच्या वेळी क्लोज इन फिल्डर्सचा सापळाही लावुन पाहीला पण गट्सी मोहिंदर अमरनाथ व क्लासी विश्वनाथने काहीच दाद लागु दिली नाही.(या मॅचनंतर लॉइडने परत कधी ३ स्पिनर्स टिममधे ठेवले नाहीत व नियमीत चार जलदगती गोलंदाज त्याच्या संघात दिसु लागले.) )

झक्की... तुम्ही क्षेत्ररक्षकांबद्दल अगदी अचुक बोललात बघा.. आणि जलदगति गोलंदाजांबद्दलही बरोबर बोललात. ते फिरकी गोलंदाजांपेक्षा थोडेसे जलद चेंडु फेकायचे म्हणुन २-३ ओव्हर्स त्यांना दिल्या जायच्या. उदाहरणार्थ.. अबिद अलि,एकनाथ सोलकर्,करसन घावरी,मदनलाल्,रॉजर बिन्नी,मोहिंदर अमरनाथ वगैरे वगैरे... मला आठवत की काही काही कसोटित सुनिल गावस्करनेही पहिली २-३ षटके टाकुन डावाची सुरुवात केली आहे. मग चौथ्या- पाचव्या षटकात बेदी, प्रसन्ना, वेंकटराघवन किंवा चंद्रशेखर यायचे..

बापु नाडकर्णी यांच्या मेडन वर मेडन टाकण्याच्या हातखंड्याविषयी नुसते ऐकुन माहीत आहे. सुभाष गुप्ते,बापु नाडकर्णि, रमाकांत देसाइ,चंदु बोर्डे वगैरे हे साठीच्या दशकातले खेळाडु खेळताना कधी बघीतले नाहीत..

नंदिनी.. मग तुच का नाही सुरुवात केलीस?

तुझ व अमोलचे बरोबर आहे.. वन डे टिमसाठी दादाच कॅप्टन!अ‍ॅन्की न. १.. द्रविडबाबत तुझ्याशी सहमत..

माझी वन डे टीम अशी असेल...

विरेन्द्र सेहवाग्,सचिन तेंडुलकर्,सौरव गांगुली(कप्तान्),युवराज सिंग्,महेंद्र सिंग धोनी(यष्टिरक्षक),राहुल द्रविड, कपिल देव्,हरभजन सिंग,झहिर खान्,वेंकटेश प्रसाद,जवगळ श्रिनाथ.(जर टुर्नामेंट इंग्लंडमधे असेल तर वेंकटेश प्रसाद ऐवजी मोहिंदर अमरनाथ व फिरकी गोलंदाजीला अनुकुल असलेल्या पिचवर प्रसाद ऐवजी अनिल कुंबळे)). बारावा गडी.... क्रिशनामाचारी श्रिकांत.