परवाच्या रविवारी दुपारी छान पुस्तक वाचायला मिळाले अनंत सामंत ह्यांचे ऑक्टोबर एण्ड. पहिल्याच पानावर जहांगिर आर्ट गॅलरी, भणंग चित्रकार, सामोवार वगैरे वर्णन वाचून हे पुस्तक भयंकर बोअर करणार असं वाटलं होतं.... पण पुढच्या पानांवर विशाल, नीना, ऍश्विन डीसूझा, स्कारलेट, कमलजीत, स्वामीनाथन, मंदाकिनी भेटत गेले आणि पुस्तकात मी हरवून गेले.
कॅटरींग कॉलेजमधले हे सगळे जुने दोस्त. चार पाच वर्षानंतर गेट टू गेदरची टूम निघते. विशाल एक leading sculpturist , त्याला आवडणार्‍या स्कारलेट आणि नीना, ऍश्विनला ठाऊक असलेलं निनाचं गुपीत, अतोनात खर्च करणारा कमलजीत, मंदाकिनी, स्वामीनाथन, विशालची आई सगळेच आपल्याला आवडून जातात. कादंबरी वेगवेगळ्या वळणाने फुलत जाते आणि एका अनपेक्षित शेवटावर आणून सोडते तेव्हा आपण थक्क होतो. ह्या शेवटाची कथेत येणार्‍या वेगवेगळ्या प्रसंगातून हिंट मिळत जाते पण हे आपल्याला कथा संपल्यावरच लक्षात येतं.
व्यवसायाने दर्यावर्दी असलेल्या अनंत सामंत ह्यांच्या भाषेतला बिनधास्तपणा जाणवतो. त्यांचं लिखाण थोडसं बोल्ड वाटू शकेल पण त्यातला सच्चेपणा आपल्याला भावतो. 'एम. टी. आयवा मारू' हि त्यांची पहिली कादंबरी आणि 'अविरत', 'त्रिमाकासी मादाम' ह्या कादंबर्‍या मी वाचलेल्या आहेत. 'माईन फ्रॉईंड' हा कथासंग्रह देखिल खुप छान आहे. त्यांच्या सगळ्याच लिखाणातून खलाशी जीवनाची झलक आपल्याला अनुभवायला मिळते. 'ऑक्टोबर एण्ड' ही वेगळ्याच विषयावरची कादंबरी पण खिळवून ठेवणारी आणि अतिशय वाचनीय आहे.