समईच्या शुभ्र कळ्या ही आरती प्रभुंची कविता आहे का?

नक्षत्रांचे देणे या संग्रहातील 'कविता' आणि 'दाद' या माझ्या अत्यंत आवडत्या कवितांपैकी आहेत.

http://bolaacheekadhee.blogspot.com/2006/12/blog-post.html

!

खार : ह्या नावाची एक कविता आहे ना आरती प्रभुंची ???

कोणाला आठवते का ?

सही रे शशा.. nice collection!

शशांक,

फार सुंदर, पंडितजींचे इंटर्प्रीटेशनही असेच काहीसे होते.

परत एकदा..आपल्या पोस्ट बद्दल धन्यवाद!

स्वाती, शशांक.. लिंकसाठी धन्स !!
खरोखर अप्रतिम आहे गायत्रीने केलेले रसग्रहण.. ते वाचल्यानंतर आत्ता पुन्हा ऐकल तेव्हा कुठे समजलय गाणं.. 'समईच्या शुभ्र कळ्या'.. मस्तच..

आरती प्रभू यांच्या कवितासंग्रहांची नावे मिळतील का? अभारी आहे.

नक्षत्रांचे देणे, दिवेलागण ,जोगवा

धन्यवाद मित्रांनो..

आरती प्रभूंच्या कविता, कादंबर्‍या , नाटके वाचताना मन त्यात गुंगून गेले तरी त्यातले आपल्याला किती कळले आहे असे सारखे वाटत राहते. वाळू मुठीत धरता नाही आली, तरी तळव्याला चिकटलेले काही कणही तितकेच मौल्यवान असतात. पु.लं.च्या ‘मैत्र’ मधील ’खानोलकरचे देणे’ वाचताना माझी काच पारदर्शक असल्याचे समाधान मिळाले. त्यातल्या या काही ओळी -
‘स्वत:ला आणि त्याच्यावर अवलंबून असलेल्या कुटुंबाला जगवण्याचा भार वाहणारा खानोलकर आणि जीवनातल्या लौकिकापडच्या गूढांनी आणि रहस्यांनी पछाडल्यामुळे त्यांचा शोध घेणारा त्यांच्यातला तो ‘अंत:स्थ’ ह्यांचा झगडा किती जीवघेणा असेल, याची कल्पना खानोलकरची ती कुतरओढ ज्या कुणाला भोगावी लागली असेल त्यालाच आली तर येईल. त्याच्या आर्थिक परिस्थितीसारखीच त्याची सर्जनशील प्रतिभा आणि सेस्मोग्राफ़ीसारखी संवेदनशीलता ह्यांनीही त्याचा छळच मांडला होता.’
‘त्याला ‘मरण’ नामक श्रेष्ठतम रहस्याचे भलतेच आकर्षण.खेळ मांडेपर्यंत मोडायचा ही भावना प्रबळ होऊन उठायची.’

स्वाती व शशांक यानी दिलेली लिंक अप्रतिम; गायत्री नातूंचं रसग्रहण कवितेइतकंच भारावून टाकणारं. धन्यवाद.

विवेक...
तुम्ही विचारलेले गाणे खरे तर -
अरुपास पाहे रूपी तोच भाग्यवन्त
निसर्गात भरूनी आहे, अनादी-अनंत असे आहे...

संपूर्ण गाणे मायबोली वरच्या 'गाणे मनातले...' या धाग्यावर ऊपलब्ध आहे...