tulipला अनुमोदन.
'जाने तू' एकदम मस्त.
'मकबूल', 'सलाम नमस्ते', 'मुन्नाभाई', 'मै हू ना' लिहिणार्‍या अब्बास टायरवालाचे मिंट फ्रेश संवाद, छान गाणी, आणि बहुतेक सगळ्यांचा छान अभिनय. मुख्य म्हणजे मेलोड्रामा नाही. खरं तर सगळं अगदी प्रेडीक्टेबल. पण 'कुछ कुछ होता है' सारखा चकचकाट नाही, बिनडोक कार्टी नाहीत, 'प्यार, इश्क, मुहब्बत, दोस्ती' या शब्दांचा अतिरेकी वापर करून डोकं उठवणारे संवाद नाहीत, 'इश्क विश्क'चे डेस्पो तरूण नाहीत, किलोभर मेकप थापून लाडंलाडं बोलणार्‍या पंजाबिणी नाहीत, अमिरी-गरीबी नाही. उगीच कॉलेज म्हणून आर्ची कॉमिक्ससारख्या व्यक्तिरेखा नाहीत.
यातील मित्रांना/त्यांच्या पालकांना एकमेकांच्या आर्थिक स्थितीशी घेणंदेणं नाही. इथे स्क्रॅबल खेळला जातो. झेवियर्समधून बरोब्बर ५ वर्षांत ही मुलं बाहेर पडतात. ग्रॅज्युएट झाल्यावर फिल्म मेकिंग आणि मार्केटींगच्या नोकर्‍या शोधतात. 'अमरिकी युनिवर्सिटी' न म्हणता व्यवस्थित NYU म्हणतात. मध्यंतरी महेश कोठारेच्या कुठल्याशा सिनेमात संजय नार्वेकर एक नॅनोटेक्नॉलॉजिस्ट होता, आणि नॅनोतंत्रज्ञानाच्या मदतीने तो लोकांना गायब करणारा एक कोट तयार करतो. 'लव स्टोरी २०५०'मध्येसुद्धा बोमन इराणी एक स्पेस सायंटीस्ट कम नॅनोटेक्नॉलॉजिस्ट दाखवलाय म्हणे..आणि या दोहोंशी संबंध नसणारं टाईम मशीन तो तयार करतो, असं कानावर आलंय. त्यामुळे पडद्यावर असं जरा बर्‍यापैकी खरंखुरं पाहिलं की अंमळ बरं वाटतं.
रत्ना पाठक शहा, अनुराधा पटेल, किटू गिडवानी, जयंत कृपलानी बर्‍याच कालवधीनंतर दर्शन देतात.(पाठक भगिनी, नीना गुप्ता, राधा सेठ, अनुराधा पटेल, किटू गिडवानी, तन्वी आझमी ह्या अस्सल कलावती सिनेमांत वरचेवर का दिसत नाहीत?) रत्ना पाठकची सोशल activist (हा शब्द इथे मराठीत लिहिता येत नाही) आई झकास. मध्येच कुठेतरी माया साराभाई डोकावते. "This is the limit" म्हटल्यावर पुढ्यात मोनिषा/इंद्रवदन असल्याचा भास होतो. पण ते तेवढ्यापुरतंच. तिच्या चेहेर्‍यावरच्या झरझर बदलणार्‍या एक्स्प्रेशन्स मस्तच.
तिचा फोटोतला डान्सिंग राजपूत नवरा म्हणून नासीर अफलातून. एक उत्तम विनोदी नट असल्याचं तो परत एकदा सिद्ध करतो.
तसंच परेश रावळचा इन्स्पेक्टर वाघमारे. रत्ना पाठक धाडकन दार ढकलून त्याच्या केबिनमध्ये आल्यावर, हात जोडून उठत म्हटलेलं 'माते' (गडावरील नव्हे) सहीच.
यातल्या सगळ्या व्यक्तिरेखा बर्‍यापैकी हाडामांसाच्या वाटतात. गुज्जु जिगी, त्याने डेटसाठी एअरपोर्टवर आणलेली एअरहोस्टेस मैत्रीण, त्यांचे इतर मित्र हे सगळे खरे वाटतात.
'कभी कभी अदिती' आणि 'पप्पू' या गाण्यांत येणारे आमिर खानचे संदर्भ , आणि शेवटी Mr. Godotची एअरपोर्टवर वाट पाहणारा म्हातारा धमाल. 'आपण नक्की कोणाची वाट बघतोय हे माहिती नसूनही आपण कोणासाठीतरी थांबलेलो असतो', ह्या सॅम्युअल बेकेटच्या 'waiting for godot' मधील सूत्राचा इथे मस्त उपयोग केलाय.
क्लोजअप्सचासुद्धा असाच छान वापर केलाय. किटू गिडवानी, प्रतिक बब्बरचे अस्थिर डोळे बरंच काही सांगून जातात.
मध्यंतरानंतर सिनेमा जरा लांबतो. जेनेलियाचं हिंदी भयंकर. जय आणि अदितीचं मतपरिवर्तन जरा फास्टच होतं. आणि त्याची कारणंही अजिबात पटत नाहीत.
पण एकंदरीत डोक्याला ताप न देणारा एक साधा, चांगला चित्रपट.
चित्रपट संपल्यावर खरोखर लक्षात राहतो तो किटू गिडवानीचा संयत मुद्राभिनय.. आणि रत्ना पाठक शहा ही अफलातून अभिनेत्री. तसंच इम्रान खानचा चित्रपट असूनही प्रतिक बब्बर.. छोटीशी भूमिका पण इतकं अप्रतिम काम केलंय.
आज सकाळी ईस्क्वेअरला माझ्या शेजारी एक आजी बसल्या होत्या. प्रतिक पडद्यावर आला, आणि या रडायलाच लागल्या. स्मिता पाटील ही त्यांची अतिशय आवडती अभिनेत्री. प्रतिक या चित्रपटात आहे म्हणून मुद्दाम त्या आल्या होत्या. आपल्या सगळ्यांत आवडत्या अभिनेत्रीच्या मुलाला पहायला त्या २० वर्षांनी थिएटरची पायरी चढल्या होत्या..
आज अमिताभने त्याच्या ब्लॉगमध्ये प्रतिकच्या कामाचं कौतुक केलंय. आणि स्मिताबद्दल तो लिहितो, ''Smita was a soft gentle and delicate human, full of compassion for others. Her death came suddenly and too too early. We needed her to be with us much longer. On seeing Prateik on screen tonight, everything came back... except Smita".

जाने तु या जाने ना चे वैषिष्ट्य म्हणजे हा चित्रपट प्रेम म्हणजे नक्की काय हे शोधायचा आणि दाखवायचा प्रयत्न करत नाही. चोप्रा जोहर पॉइंटटू बी नोटेड.
इम्रान खान जेनेलिआ चांगले काम करतात. पण डोक्यात भरतो तो प्रतिक. त्याचे "कलावंत" वाटणारे डोळे. माण्साची बरोबर पारख. आणि सहज सुंदर येणारे संवाद.. पोरगा अभिनय करतोय असं वाटतच नाही.. नशीब आईवर गेलाय!!!

संवाद मात्र जबरदस्त आहेत.
"ओह नो, बार बज गय.." "क्यु तू सिंड्रेला है का?""
किंवा "ऑफ कोर्स आय हेट हिम.." सारखे डायलॉग खरंच खूप मजा आणतात.
बाय द वे, एअरपोर्टवर वाट बघत असताना मित्र मैत्रीण कुणालातरी हनीमूनला गेलेल्या कपलची स्टोरी सांगत असतात असा एक पिक्चर मी पाहिलाय. नाव आठवत नाही. असाच ऑफ बीट पिक्चर होता बहुतेक.

जेनेलिआ आणि तिच्या ग्रूपचा फॅशन सेन्स बराच चांगला आहे हेअरस्टाईल पण टिपिकल झेविअर्स. पप्पू डान्स अपन का फेवरेट हो गया.

फक्त त्या प्रतिकला आता चांगले रोल मिळायला हवेत.

--------------
नंदिनी
--------------

अभिनय करतोय असं वाटतच नाही.. नशीब आईवर गेलाय!!!
राज बब्बरही चांगलाच अभिनेता होता/आहे. त्यामुळे बापावर गेला तरी फार बिघडत नाही. पण मराठी मनामध्ये स्मितामुळे राज बब्बरबद्दल एक प्रकारची अढी आहे...

अरे देवा. ट्यू, आपला इतका टोकाचा मतभेद झालेला हा दुसरा सिनेमा. (पहिला जोधा अकबर.)
मला अजिबातच नाही आवडला. फार क्लिशेड, वरवरचा (superficial), ओढून ताणून आणलेल्या व्यक्तीरेखा आणि प्रसंग आणि काही ठिकाणी व्यवस्थित अ. आ. अ. वाटला.
इमरान खान छान आहे हे खरं. ती हिरॉईन मात्र भयंकर annoying आहे. रहमानची गाणी वाया गेली असं वाटलं मला.

सगळ्यांच्या एव्हड्या छान प्रतिक्रिया पाहुन हा सिनेमा बघायला घेतला आणि अपेक्षाभंग झाला.. चित्रपट अ आणि अ कॅटेगरीतला आहे.. म्हणजे बाकीच्या हिंदी पिक्चरमध्ये आणि ह्यात, मला तरी काही फार फरक वाटला नाही.. अतिशय जवळची दोस्ती, मग प्रेम असणे पण त्याचा 'इजहार' न करणे, किंवा ते आहे हे माहिती नसणे इ.इ. अ आ अ मध्येच येते.. कुठलाही 'विनोदी' प्रसंग बघुन हसु येत नाही (तो रत्ना पाठक वाला 'फोन पे बेटा' हा एकमेव बरा डायलॉग).. प्रतिकने असा काय अभिनय केला आहे हे मला अजुनही कळलेले नाही.. जेनेलियाचे आई-बाप आणि त्या इम्रानच्या गर्लफ्रेंडचे आई-बापदेखील अतिशय कृत्रिम..

मला फकस्त शेवटचा वेटिंग फॉर गोदो आवडला..

अरे देवा. ट्यू, आपला इतका टोकाचा मतभेद झालेला हा दुसरा सिनेमा. (पहिला जोधा अकबर.)
>>> ट्युलिप, हल्ली ईतर लोकांना विशेष न आवडणारे चित्रपट तुला मात्र खूsssप आवडतात ह्याचं काही 'वेगळंच' कारण असू शकेल का, one might wonder ..

अहा.. स्वाती. अगं किती एक्स्पेक्ट करतेयस मुली ( उस दिन काकू म्हणाल्याबद्दल पार्ल्यातल्या सगळ्याच इथे खुन्नस काढायला येतील आता ह्या शंकेने घाबरुन हे संबोधन ) अ.आ.अ. वाटला म्हणजे? तो तसा नसणं म्हणजे हिंदी फिल्म्समधला युएसपीच हिरावून घेत्येस की तु तो सगळा सेकंड हाफमधला सोहेल/अरबाझ्/घोडा/राठोड ट्रॅक जरासा काय संपूर्णच अ.आ.अ. आहे.
जास्त किस न काढता बघावेत रे असे चित्रपट. फार वयं वाढलेली आहेत का तुमची
इतर लोकांना विशेष न आवडणारे चित्रपट 'हल्ली' आवडायला लागले आहेत? हेहे सशल थिन्क अगेन. मला तर वरची मुख्य पाच कारणं सोड. नुसतं फ्लो.फा./अशियाटिक्/झेवियर्स त्या रात्रीच्या शॉट्स मधे सॉलिड रोमॅन्टिक दिसलं आणि नॉस्टेल्जियाचा ऍटॅक आला इतकं चिल्लर कारणही पुरलं असतं चित्रपट 'चिक्कार' आवडला लिहायला
तरी आता शम्मीवर (त्यात त्या असंख्य नासिर हुसेनी (*अहाहा..*) पिच्चरचे संदर्भ साहजिकच ) एक नुकतच लिहून झालेलं ब्लॉगपोस्ट टाकतेय. ते वाचून तर ही सगळी गं.आ.मॅ. पब्लिक स्क्रीनमधे घुसून मारतील मला

ट्यु, अगदी बरोबर. टाईमपास म्हणून बघण्यालायकच पिक्चर आहे. आणि नव्याने सुरू झालेल्या कॉलेजवासीयासाठी हा पिक्चर म्हणजे एका पिढीसाठी कयामत से कयामत तक किंवा आमच्यासाठी कहो ना प्यार है ला जे स्थान आहे ते स्थान मिळवण्याइतका हा पिक्चर नक्कीच "फ्रेश" आहे....

अरे, टोणग्या नशीब की दिसण्याच्या बाबतीत आईवर गेलाय (आता प्लीज राज बब्बरला हँडसम म्हणू नकोस!!)

तो घोड्याचा ट्रॅक फारच ओढून ताणून आणलेला आहे हे मान्य. पण भर रात्री बारा वाजता मुंबईच्या सुनसान रस्त्यावर घोडा फेकणारा इम्रान खान.. जाम रोमँटिक आयडीया... (मी या सीनला शिटी मारली. )

--------------
नंदिनी
--------------

Tu ला अनुमोदन. मस्त refreshing आहे. अ. आणी अ. असणे नसणे हा मुद्दा अलहिदा. प्रचंड fresh आहे movie. उत्स्फुर्त वाटते overall हाताळणी.

अपुन Cindrell पे फिदा

BTW, जिगीचे gujjU accent खल्लास आहेत.

>>> जब वी मेट मधल्या आओगे जब तुम साजना.. वालाच हा रशिद खान आहे कां?
नाहीईईईई!!!!! भगवंता!!!!
हा राशिद अली. UK चा आहे.
रशीद खान हे थोर शास्त्रीय गायक आहेत.
.
(कुठे फेडशील ही पापं ट्यू!!)

हा नक्की बघणार आहे चित्रपट
इम्रान चा चेहेरा दिल चाहत है मधल्या आमीर ची आठवण करून देतो

हो केदार!
मी पण पाहणार. खूप excited आहे.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
आनंद या जीवनाचा सुगंधापरी दरवळावा
पाव्यातला सूर जैसा ओठातूनी ओघळावा

आत्ताच दिल चाहता है मधल्या आमिर ची आठवण? मला वाटले कयामत से.. मधल्या आमिर ची येइल. म्हणजे आमिर पदार्पणानंतर १३ वर्षांनी दिसायचा तसा हा आत्ताच दिसतो?

हेअर कट विषयी बोलतीये मी.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
आनंद या जीवनाचा सुगंधापरी दरवळावा
पाव्यातला सूर जैसा ओठातूनी ओघळावा

हा राशिद अली. UK चा आहे.
रशीद खान हे थोर शास्त्रीय गायक आहेत. >> असो पण ह्या रशिदने पण ते गाणॅ एकदम जीव तोडून म्हटलेय.

@नंदिनी,
जाए तू या>>> हेलो.. जाने तु ना??
पिक्चर एकदम "यो" आहे! जुन्याच वाटा मळलेल्या पण फास्ट! (निदान मध्यंतरा पर्यंत तरी) ग्रेट संवाद, अप्रतिम गाणी, आता रेहमान आहे म्हटल्यावर ते तर आलच! Kabhi Kabhi Aditi, Pappu Cant Dance, ही गाणी सहज तोंडावर रूळणारी आहेत पण Jaane Tu Mera Kya, Nazerin Milana, Tu Bole Mein Boloon, Kahin To ही ही गाणी ऑफबीट वाटतात.

दीपक
"People come into your life for a reason or a season. They bring joy and lessons!!!"

मलाही आवडला.. मस्तच आहे.. जुनी स्टोरी वगैरे असली आणि थोडा अ.अ. असला तरी आवडला.. एकदम फ्रेश! म्हणजे अगदी, कॉलेजला जाऊन आल्यासारखं फ्रेश वाटलं!!

मलाही आवडला... आणि भरपुर हसु ही आलं मधुन मधुन..........संवाद खरोखरच अगदी चुरचूरीत आहेत..
फ्लॅशबॅकने गोष्ट सांगायची ह्यांची पद्धत नविन वाटली...

काही गोष्टी नाही आवडल्या अ आ अ वाटल्या...

पण जाऊदे ना, १२ आणे वसुल झाले, चार आणे वाया गेले..चालायचंच... (१-२-३ पाहायला गेले तेव्हा अख्खे १६ आणे फुकट गेले, त्यापेक्षा हे बरे)

साधना
______________________________________
आला दिवस गेला दिवस - ही रे कसली जिंदगी?
घे उराशी स्वप्न एक, उजळू दे तुझी जिंदगी!
उचल पावले, अन घे तळहातावर तुझी जिंदगी-
पुढेच टाकत तंबू जगणे - हीच खरी जिंदगी!

यस्स! जाने तू ... मस्त वाटला मला पण !! अ. आणि अ . गोष्टींकडे लक्ष जाऊ नये इतका फ्रेश, entertaining.
अगदी त्या जिग्नेस, अरबाज, सोहेल, पासून एन्ड च्या गोदो पर्यन्त सगळे मस्त. इम्रान छान आहे. जेनेलिया कित्ती सोनाली कुलकर्णी सारखी वाटते!! दिसायला काही खास नाहीये मात्र.
overall, माझ्या मते must see !!

आवडला ..
.
अ. आणि अ . गोष्टींकडे लक्ष जाऊ नये इतका फ्रेश, entertaining >>> या मताशी पुर्णपणे सहमत ..

फ्लॅशबॅकने गोष्ट सांगायची ह्यांची पद्धत नविन वाटली...
>>>
नाय गं साधना/ असा एक पिक्चर होता. मी कधीचा आठवतेय.
चलते चलते ला पण अशीच थीम होती. पण एअरपोर्टवर बसून स्टोरी सांगणारा ग्रूप.. च्यायला, कही केल्या आठवत नाहिये,
कुणीतरी मदत करा प्लीज.
--------------
नंदिनी
--------------

मला ठीक ठीकच वाटला सिनेमा. जितका हाईप आहे तितका नाही आवडला.
जेनेलीया खूपच सोनाली कुलकर्णीसारखी दिसते नाही? आणि मधूनच सुचित्रा कृष्णमूर्तिसारखीही तिचा आवाज मात्र भयानक आहे. डब का नाही केला?
इम्रान मात्र काय गोड आहे! :)
सर्व पात्र व्यवस्थित उभी केली आहेत हे आवडलं. जे फ्रेममधे आहेत त्या सगळ्यांना प्रॉपर रोल आहे, उगाच फ्रेम भरवण्यासाठी उभं केलं नाहीये हे छान वाटलं.
प्रतिक स्मिता पाटीलसारखा दिसतो, पण त्यातला 'स्पार्क' वगैरे मला नाही बुवा दिसला. किडकिडीत अंगकाठी, वाढलेले केस... अश्यानी फक्त 'कलाकार' रोल मिळायचे..
----------------------
The cheapest face-lift is a SMILE

चलते चलते ला पण अशीच थीम होती. पण एअरपोर्टवर बसून स्टोरी सांगणारा ग्रूप.. च्यायला, कही केल्या आठवत नाहिये>>>>>>>
स्टोरी कुठे बसुन सांगितल ते आता नाही आठवत.
पण पुर्ण पिक्चर फ्लॅशबॅक मध्ये नाही. एका पार्टी पर्यंतच तो तसा आहे. (ह्या पार्टीच्या वेळी ते दोघे भांडण करुनच आलेले असतात) अस काहितरी होतं.
बाकीचा पिक्चर मग वर्तमानातच आहे.
अर्थात मलाहि नेमक अस आठवत नाहिये.
त्यावेळी रानी मुखर्जीसाठी शाहरख सहन केला एवढच आठवतय आता.
BTW साथिया ला फ्लॅशबॅकच आहे पुर्ण.
दिल चाहता है ला देखील आहे.

आणि नंदिनी तो विमानतळावरच मला वाटतं कुछ मीठा हो जाये हा असावा.

ठिकाय. बाकी बर्याच पिक्चर्स पेक्षा बराच बरा. त्याच वेळेस एखादा चांगला पिक्चर आला असता तर ह्याची ऐवढी हाईप झाली नसती. एक दोन जोक्स फारच जबरी आहेत. तो पहीला घोड्याच्या तर जबरी. दुसरा हाफ फार जास्त प्रिडीक्टेबल आहे.

प्रतिक मध्ये मलाही स्पार्क दिसला नाही पण माझ्या सौ चे म्हणने की तो दिसला नाही म्हणूनच तर चांगला ऍक्टर आहे कारण त्याला तो रोल सहज जमला.

मस्त फ्रेश सिनेमा...
मला तरी आवडली बुवा ... जेनेलिआ
तिचा आवाज आणि बोलण्याची स्टाइल बरीचशी उर्मिला मातोंडकर सारखी वाटली.
इम्रानही सहज वाटला.
भारतमुव्ही वर आहे हा सिनेमा

झकास, नाही विमान्तळावरचा तो कुछ मीठा हो जाये मी पाहिलाय.. मला आवडला होता तो पिक्चर.
पण तो हा नव्हे!!!
साथिया आणि दिल चाहता है ची फ्लॅशबॅकची पद्धत वेगळी होती.
केदार, प्रतिकला रीअल लाईफमधे पाहिल्यावर अजिबात वाटत नाही की हा असा असेल. खूप बोलका आणि हसरा आहे तो!! (मलाही माहित नव्हतं.. एका मैत्रिणीने सांगितलं. आयला याचं पी आर पिचिंग आम्हीच केले होते. नंतर ते स्पाईसकडे गेलं ते सोडा...
म्हणजे सहज काम करणं तरी त्याला जमतय. उगाच ओढून ताणून "अभिनय" नाहिये.
आणि तसाही तो आता फक्त २१ चा आहे. अजून करीअरला भरपूर वेळ आहे त्याच्या!!!!

संवादामधला आमच्या ऑफिसने उचललेला संवाद.. रोटलू रो मत!!!!

--------------
नंदिनी
--------------

आमिर खान प्रॉडक्शन्सचा एव्हडीच काय ती माहीती या चित्रपटा बद्दल होती. बघयचा बघायचा असे चालले होते. आत मात्र नक्की बघते

हम्म मलाही ठीकठाकच वाटला सिनेमा.. म्हणजे डोक्याला ताप नाहीये पण खूप मस्त वगैरे पण नाही वाटला... ठिकाय टिपी म्हणून एकदा बघायाला...
.
इम्रान चांगला आहे.. त्याच्या अभिनयात थोडा थोडा अक्षय खन्नाचा भास झाला तर ती जेनेलिआ डोक्यात गेली...
.

बहुतेक हा सिनेमाचे वयाबरोबर व्यस्त समिकरण असावे म्हणजे जितके तुमचे वय जास्त तितका कमी आवडतो हा सिनेमा
.
स्वाती वाचते आहेस ना? ~d

================
नव्यानव्या दागदागिन्यांची ददात नाही तुला तरी
कशास देहावरी जुने चांदणे मिरवतेस ... सांग ना!

सुखात आहेस ऐकतो...

-एक झलक, वैभव जोशी यांच्या लवकरच येणार्‍या ’सोबतीचा करार’ या गझल अल्बमची!

अरे, टोणग्या नशीब की दिसण्याच्या बाबतीत आईवर गेलाय (आता प्लीज राज बब्बरला हँडसम म्हणू नकोस!!)

>>>>>>>>>>>

मी राज बब्बरला हॅन्ड्सम म्हटलेले नाही. चांगला अभिनेता म्हटले आहे. राज बब्बर चांगला अभिनेता आहे हे आंधळ्या नसणार्‍या कोणालाही मान्य व्हावं!

-----------------------------------हितगुज दॅट इ़़ज....
पंडितसे मिले पंडित, हो जाय दो दो बातें..
गधेसे मिले गधा, हो जाय दो दो लातें.....

>> स्वाती वाचते आहेस ना?
.
नाही.

बहुतेक हा सिनेमाचे वयाबरोबर व्यस्त समिकरण असावे
>>> म्हणुनच मिल्या तो तुला ठीक ठीक वाटला खुप छान नाही
बाकी तुझ्या मताशी सहमत. ती जेनेलीया बोर वाटली, त्यात तिचे ते दिव्य हिंदी.
पण एकंदर सिनेमा आवडला. नेहमीची कथा असुनही, पुढे काय होणार हे माहित असुनही, एक फ्रेश लुक चा सिनेमा बघायला मिळाला. काही जोक्स एकदम भन्नाट आहेत.

सगळ्यांची मत इतकी 'बोल्ड' का येताहेत की मलाच असे दिसतय?

मी पहाणारच आता हा मूव्ही, म्हणजे वयाचा अंदाज येईल.

लालू बोल्ड शब्द वाचल्याबरोबर बघायचा ठरवलेस का काय?

बघितला, आवडला ... TP म्हणुन छान आहे.
तर सांगा बघु माझे वय काय ? [profile न बघता]
प्रतिक चे डोळे थेट आई चे आहेत. बराचसा आई सारखा आहे. आवाज मात्र बब्बर आहे.

मला फारसा आवडला नाही. ओके आहे. कथा तर पुर्णपणे प्रेडिक्टेबल होते. जितके कौतुक केले जातेय तितका चांगला नाही.

मला अतिsssssssssssशय अवडला 'जाने तू :)'.. एकदम फ्रेश चेहरे, fresh and young music, झक्क्कास खटकेबाज संवाद आणि superb direction !!
Story तशी नेहेमीचीच पण ज्या प्रकारे सादर केलीये, फारच सही...hats off !
इम्रान खान आणि जेनेलिया दोघही खूप आवडले , एकदम next door वाटतात आणि सहज अभिनय करतात !
इम्रान मधे आमिर ची झलक दिसते आणि जेनेलिया चा चेहेरी अगदी सोनाली सारखा दिसतो !
वर सगळ्यांनी संवादां बद्दल लिहिलय त्यात अजुन एका हशा पिकवणारा स़ंवाद "You really like that rat, don't u ?-जेनेलिया
"No we r just good friends"-प्रतीक )
खूप दिवस ते शाह रुख, रानी सारखे म्हातारे लोक पाहून अतिशय कंटाळा आला असताना यातले सगळे फ्रेश चेहरे पाहताना मस्त वाटत , इम्रान आणि जेनेलइयाचे सगळे friends पण अगदी खरे खुरे वाटतत , बोले तो एकदम अपलेच college frien आहेत इतके ओळखीचे वाटतात !
आणि रत्ना पाठक शाह ची आई तर एकदम झक्कास......फोटो मधला नासिरुद्दिन शाह तर केवळ........ !
जयंत कृपलानि, अनुराधा पटेल, किटु गिडवानी पण छान !
सगळ्यात गंमत म्हणजे एरवी डोक्यात जाणार्‍या सलमान च्या भावांची कॉमेडी पण आवडली, त्या पात्रां साठी अरबाझ आणि सुहेल ची निवड च एकदम परफेक्ट
रेहमान चे संगीत पण शोभेल असे, 'पप्पू कॅन्ट डान्स साला' एकदम बेष्ट !
सगळ्यांच्या dressing styles पण एकदम perfect दाखवल्यात !
सगळे friends बरेचदा कार मधून भटकताना दाखवलेत, त्या वेळी 'दिल चाहता है' गाणं खूप miss केलं
थोडक्यात आमिर खान प्रॉडक्शन म्हणजे आपल्या घरचे कार्य समजून सिनेमाला जाणार्‍या सगळ्या फॅन्स ना एकदम खुष करणारा आहे 'जाने तू या जाने ना' !

एकदम फ्रेश आणि नो टेन्शन वाला वाटला हा पिक्चर. स्मिता पाटिलचा मुलगा कोण होता हे मला नाहि ओळखता आले बुवा, म्हणजे त्याचे चित्रपटात काय नाव होते?
तो जिग्नेश का?

तो, अदिती चा भाऊ...

अतिशय predictable पण तितकाच lovable
aditi गण्याचे lyrics एकदम झ्याक......
पण डोळ्यात पाणी काढतो तो अमित
"मै तो तुम्हरे पास ही था पर बाकी लोग तुम्हरे ज्यादा करीब हो गये"

सुंदर चित्रपट
अगदी 'दिल चाहता है' च्या तोडीचा
मला त्या रोटलू आणि बॉम्ब ची जोडी इम्रान- जेनेलीया इतकीच आवडली (विजोड असली तरी खूप खूप छान वाटते)

मला जायचंय रे! पण या रविवारी गेले होते... तिकीट काढायला माझा नंबर आला आणि... हाऊसफुल!
पण मी जाणारे!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
काले मेघा काले मेघा पानी तो बरसाओ
बिजली की तलवार नही बूँदों के बाण चलाओ

जाने तू मला फार आवडला - त्याचे मुख्य कारण म्हणजे मांडणी, अभिनय आणि गाणी.
काही काही डायलॉग्ज फारच मजेशीर आहेत - ईस प्लेन को टेकऑफ केलिये दो रनवेज लगते है. वगैरे.
मला आवडलेले काही सिन्स
१. पताही नही चला , पांच साल कैसे गुजर गये - फोन पे बेटा फोन पे
२. नसीरुद्दिन शहाचा , पोरगा मारामारी करून येतानाचा अभिनय
३. आणि जेनेलियाचा तिच्या भावाची खोली पाहतानाचा अभिनय.

मला खुपपपपपपप अवडला!!!!!
मस्त रिफ्रेशिंग आहे

ठिक आहे. पुढे काय घडणार हे माहित असले तरी मांडणीमुळे वेगळेपणा आहे. दिल घाहता है च्या मात्र एक दशांश आहे. बहुतेक गाण्यांच्या चित्रीकरणात दिल चाहताची झाक मारते. Plus pint म्हणजे NRI साठी पंजाबी छाप गाणी नसल्याने सुसह्य झाला. आजकाल फक्त पंजबी ट्युन्सचीच गाणी ऐकायला मिळतात. जसे काही बाकीच्या प्रांतात संगीताची प्रथाच नाही.

एकदा बघणेबल आहे.

मलाही ठिकठाक वाटला. बर्‍याच गोष्टी इतर चित्रपटा सारख्या न घेतल्याने हा चित्रपट बराच 'वेगळा' भासतो. उगाच मोठे मोठे बंगले, हिरॉईनचे (अगदी लक्षात येणारे)तंग कपडे, श्रीमंतीचा भपका, खानदान, पानदान... असल्या काही भानगडी नाहीयेत. जिथे गरज असेल तिथे डिस्को-बिस्को घेतले आहे, मुख्य म्हणजे हिरो 'तगडा' जिमबाज दाखवला नाहीए ते सगळ्यात चांगलं. कथेत जोर नसला तरी सादरीकरण उत्तम आहे. डोक्याला जास्ती ताप नाही. सिम्पल आणि सरळ, समजायला सोपी. नाहीतर जुडवा बिछडे भाई-बहन, खानदानी दुश्मनी.. सगळं लक्षात ठेवावं लागतं.
पण काही गोष्टी पटल्या नाहीत, कॉलेजच्या एका भांडणात अशक्य शिव्या देणारी जेनेलिया, तिचा मंगेतर तिला थोबाडीत मारतो तेव्हा गप्प का बसली असेल? इतर सगळे कानीकपाळी ओरडून तुम्ही प्रेमात पडले आहात असं सांगत असताना ही इम्रान ला अदिती अमेरिकेला जातानाच या गोष्टीची प्रचिती यावी? नेहमी हे लोक विमानतळ का दाखवतात? एखाद्या चित्रपटात चेंज म्हणून पूण्याचं स्वारगेट दाखवावं की, नाही प्रेमभंग झाला की हिरो/हिरॉइन कायम out of india च का जातात? कापूरहोळ च्या प्रती बालाजी मंदिरात का नाही जात?
मला तरी जेनेलियापेक्षा इम्रान जास्ती आवडला. नसिरुद्दीन शाह आणि रत्ना पाठकचं काम अतिशय उत्तम झालं आहे. इम्रान ची गर्लफ्रेंड वयाने त्याच्यापेक्षा मोठी वाटते. कधी कधी (खरंतर नेहमीच) हिरो-हिरॉईन वयापेक्षा जास्तीच मॅच्युअर दाखवतात, पण इथे तसं नाही, सगळे आपापल्या वयाला साजेशे.
अगदी टाकाऊ नाही, एकदा पहावा असा आहे.

कॉलेजच्या एका भांडणात अशक्य शिव्या देणारी जेनेलिया >>> स्वतःच्या भावाला SOB पण म्हणते ती
.
कापूरहोळ च्या प्रती बालाजी मंदिरात का नाही जात? >>> छोटे लोग छोटी बात तुम्हाला कळत कसं नाही प्रेमभंग झाला की जायला कापूरहोळ ला NYU थोडीच आहे. मग उच्च शिक्षण कसे घेणार ?
.
मला एक कळाले नाही, शिक्षण संपल्या संपल्या आम्ही आपले resume च्या कॉप्या मारत कुठे नोकरी मिळते का बघत होतो. ज्यांआ "उच्च" शिक्षणासाठी जायचे होते ते पुन्हा पुस्तकात डोके घालुन बसले. पण ह्यांना कशाची काळजी तर मला जोडीदार मिळेल की नाही. त्यांचे आई-वडीलही त्यात सामील. एव्हढे cool parents पण मुलगी २० वर्षाची झाली म्हणुन तिच्या लग्नाच्या काळजीत.
.
सगळ्यात कहर म्हणजे मांजर मेल्यावर "आदिती..." गाणे टाकुन अक्षरशः वाया घालवलेय इतके सुंदर गाणे. चित्रपट बघितल्या नंतर १५ दिवस ऐकायची इच्छा झाली नाही.

>>>स्वतःच्या भावाला SOB पण म्हणते ती >>> बरं झालं हा डायलॉग मी नाही ऐकला ते.
सिंड्रेला शेवटून दुसर्‍या परिच्छेदाला अनुमोदन. आपल्याला उच्चच काय? पण कसल्याही शिक्षणासाठी जबरदस्त घासावे लागते. यांना कशाचीच चिंता नाही. व्हिसे-बिसे पण अगदी अंडी मिळतात बाजारात तसे मिळून जातात यांना. आणि उठा की सुटा अमेरिकेला... तिकिटाची availability? पैसे? असले प्रश्न जणू पडतंच नाहीत यांना.. हा सिनेमा नुसता पहायचा हेच प्लॅनिंग मी १ महिन्याभरापासून करत होते, त्यातून माझ्या गाडीच्या दोन्ही किल्ल्या हरवल्या होत्या, त्या बनवायला मला वेळ नाही मिळाला. मग हे लोक अमेरिकेला जाण्याचे प्लॅन असे पिठलं बनवण्याचा प्लॅन करतात तसं कसं काय करू शकतात?
हो आणि तो मांजर मेल्यावर शोकसभेचा प्रसंग अगदीच बालिश होता...

आणि अखेरच्या प्रसंगात शेवटी अमेरिकेचे तिकिट वाया जाते तरी आपलि हरविण चित्कारत बाहेत येते विमानतळाच्या.
मि आधि हिशोब मांडला असता मग शिव्या दिल्या असत्या मेल्या आधि म्हणता नाहि आले. माझे तिकिट बुडवलेस ते.