वाटोळा दगड बनून
तुझ्या प्रेमात भिजावं
तुझ्या प्रवाही वाहताना
ज्या दगडानं झिजावं
तुझ्या प्रेमापोटी झिजताना
दृढ व्हावी नाती
न कळावे झिजता झिजता
कधी बनलो रेती
पुढे पुढे जाताना
विसरून भेद अन जाती
हे देशा तुजसाठी
वाटे अखेर व्हावे माती
पुन्हा त्या मातीची
घेऊन कुणी आन
झिजावं झिजावं आमरण
तुझी राखण्या शान
तुम्ही मालक एवढे नका झीजु
मी मनाचा मालक आहे विसरु नका....