सुस्ती..

घड्याळात बाराचे ठोके
दिवे अजून न विझलेले
निजल्या तरुच्या फांदीला
वटवाघूळ उलटे लटकलेले

हे शहर दाटीवाटीने भरलेले
चोवीस तास व्यस्त-व्यापलेले
सर्द दुलईतील झोप सोडून
कागदांच्या बोजानी वाकलेले

येईल हळूच जरा वेळानी
लगबगीची ती प्रभात रोजची
अन सुरू होईल वर्दळ पुन्हा
चेहर्‍याचेहर्‍यावर दिसेल सुस्ती!

- बी

22 एप्रिल, 2008 - 04:22 bee

Submitted by sandyg15 on 23 एप्रिल, 2008 - 08:39.

बी, एकदम साधी आहे कविता. पण "कागदांच्या बोजानी वाकलेले" याच्यात कागदांचा relevance कळला नाही.

Submitted by tanyabedekar on 23 एप्रिल, 2008 - 09:58.

कागदाच्या बोजानी... म्हणजे पैश्याच्या असे म्हणायचे आहे का?

Submitted by chinnu on 23 एप्रिल, 2008 - 15:33.

बी, छोटेखानी साधी साधी कविता आवडली स्मित

Submitted by bee on 23 एप्रिल, 2008 - 11:47.

कागदाच्या बोजा = कार्यालयीन कामं अस मला म्हणायचं आहे.

हे पण पहा


कविता	बरंच काही सांगायचं आहे
कविता	आर्त आळवणी, विनवणी, वगैरे
साहित्य	दिवाळी अंक २००८ - घोषणा
साहित्य	व्यंगचित्रचारोळी स्पर्धा चित्र क्र. ३
कविता	उघडीप
साहित्य	सृष्टीत...गोष्टीत : डॉ. अनिल अवचट
कविता	या उसळणार्‍या रक्ताच्या..
कविता	विराणी
कविता	जख्म
कविता	शिक्षकदिनानिमित्त