येका आर्टिस्ट कँपच्या निमित्ताने कोसबाड ला गेलो होतो (बाकि सगळे आर्टिस्ट आणि मी गाड्याबरोबर नाळ्याची यात्रा म्हणतात तसं..). कोसबाड डहाणु जवळचे येक आदिवासी गाव. अनुताई वाघ यांची कर्मभुमी.
http://www.geocities.com/grammangal/Anutai_info.html
गोखले एज्युकेशन ट्र्स्ट इथे कृषि विद्यालय चालवते, त्यांनी फुलवले वैभव बघावे असे आहे. अगदी दुर्मीळ वनस्पती, फुले तसेच चिकु, आंबे , नारळाच्या बागा मस्त जोपासल्यात. आजुबाजुला आदिवासी पाडे, त्यांची घरं हा लँडस्केप करायला उत्तम सेटअप.
आम्ही वेगवेगळ्या स्पॉट्स वर पेंटिंग्स करत असताना बाजुला बरीच आदीवासी मंडळी जमा व्हायची. त्यातल्या लहान पोरानी कुठुन तरी तयार चिकु आणि कैरया आणुन दिल्या.झाडावरच तयार झालेले चिकु अतिशय गोड असतात, बाजारात मिळणार्‍या फळाना ती चव कधीच नसते. त्या पोरांना त्याचे पैसे देवु केले ते त्यानी नाही घेतले.
दुपार नंतर येका घरातुन चहा आला, तो काळा चहा काहींना नको होता तर थोड्यावेळाने कुठुनतरी तो माणुस कोल्ड्रिंक घेउन आला. त्या फाटक्या कपड्यातल्या माणसाचे मन मात्र मोठे होते. त्याच्या खिशाला भुर्दंड नको म्हणुन कसंबसं समजाउन त्या बाटल्या आम्ही पर्त पाठवल्या. त्या तीन दिवसात जी आपुलकी बघायला मीळाली ती क्वचीतच दिसतेर हल्लिच्या दिवसात.

तीथल्या येका झोपडीत कूडावर काढलेले हे वारलीचित्र, लग्नात काढलेल्या या चित्राला चौक म्हणतात. हल्ली वारलीचित्राच्या नावाखालि काहीहि खपवले जाते त्यामुळे या पारंपारीक चित्राला जास्त महत्व

हे आमचे तेथले छोटे मित्र

ही मी तीथे केलेली काही चित्र.

_

_