माझा काहि या क्षेत्रातला अभास नाही, पण मला वाटते ते लिहितोय.
आपल्याकडे देवी, हि कायम मातेच्या रुपात पूजली जाते. (कन्याकुमारी आपल्याकडे नाही. )
गौर जरी माहेरवाशीण म्हणून येत असली, तरी ती गणपतिची आईच आहे.
तर आईला झोपेतून उठवायचे, हि कल्पनाच आपण करु शकत नाही. आई सदा जागृत असते. मुलासांठी जागत असते. मुलांच्यावर नजर ठेवून असते. त्याच्या अडल्या नडल्याला, दुखण्याखुपण्याला धावत जाते.
त्यामूळे ती कधी झोपत असेल, अशी कल्पनाच नसावी. कदाचित देवळात काकड आरती म्हणत असतील, पण शक्यतो देवीच्या आरत्या आणि स्त्रोत्रेच ऐकली आहेत.
अनेकवेळा, पहाटे पाच वाजता, कोल्हापूरच्या आंबाबाईच्या देवळात हजेरी लावली आहे, पण देवी जागीच असते.
नाही म्हणायला सोलापूरच्या भवानी मातेच्या देवळात, काहि दिवस, देवीला जागेवरुन हलवून, शय्येवर झोपवलेले असते. त्यावेळी तिचे दर्शन, फक्त आरश्यात घेता येते. कदाचित त्या देवीची भूपाळी असेल.

पावनेर गं मायेला करू, ओटी मायेची मोत्याने भरु
असे लताचे गाणे आहे, बहुदा शांता शेळके यानी लिहिलेले आहे.

रुणुझुणूत्या पाखरा, जा रे माझ्या माहेरा
आली गौराई अंगणी, तिला लिंबलोण करा

असे पण लताचे गाणे आहे.

दार उघड बये, दार उघड हे लोकगीत देवीला आळवण्यासाठी करतात.