पुन्हा आली तुझी सय माझी उदासे नजर
माझे काळीज कापते सांज कातर कातर

पुन्हा आली तुझी सय उंचावला हा उंबरा
आसुसल्या या दाराला कधी होणार सामोरा?

पुन्हा आली तुझी सय भांडते मी भांड्यांशीही
लागे उचकीही अशी नाही उसंत तिलाही

पुन्हा आली तुझी सय माझ्या भिजलेल्या गाला
आठवता तुझी खोडी पहा नाजूक लाजला

पुन्हा आली तुझी सय रुसली का माझी नीज
परि स्वप्न पाही तुझे विरहिणी माझी शेज

पुन्हा आली तुझी सय माझे फुलले हृदय
माझ्या चालण्यात सख्या नाचे तुझीच की लय

पुन्हा आली तुझी सय सोबतीला तिच्या वारा
गंध कसला हा बाई कसा उठे हा शहारा

गेले विसरून सय ऐकू येते पायधून
आता नको ही यायला सय जगाची, वैरिण