..आज सकाळी उशीरा जाग आली. नवर्‍याला ८:३० ची मीटिंग होती, मला ९ चा एक इंटरव्यु. नवरा घाई-घाई आवरुन पळाला. रोज सकाळी जी काय थोडी-फार मदत तो करतो ती पण न करता. उशीरच झाला मग त्याला इलाज नाही.

पार्ले बाफवर शोनुने आज सांगितले- आपणच आपल्याला घातलेल्या सीमांबद्दल विचार करावा अन एकाचं तरी लंघन करावं.

माझ्या धाकट्या बहिणीने लिहिलेली ही कथा या आधी हितगुजवर प्रसिद्ध केली होती. इथे पून्हा टाकते आहे.
*************************************************

नमस्कार मंडली...वळख हाये का नाय ? आवो बगता काय...अवो म्या तरुप्ती...हितं काय समद्या बायाच जमल्या वाट्ट...असुदेत की..मला काय त्याचं...आयाय गं...अश्शी कळ येऊन र्‍हाईली का काय ईचारु नगा...आत्ता ईचारु नका म्हटलं तर काय झालं कोन म्हनतयं ?

शोधायला सोप्पे म्हणून मायबोलीवर या आधी केलेले लेखन संकलीत केले आहे:-
स्वप्नं
आंबे पुराण
बेमर

फार फार वर्षांपूर्वी Accenture कृपेने राणीच्या राज्यात जाण्याचा योग आला. पहिलीच onsite खेप होती. भारतातुन ह्या project वर गेलेले मी आणि एक नितीन असे दोघेच होतो. तो दक्षिणेकडचा म्हातारा, कंटाळवाणा दिसणारा मनुष्य होता.

गेली वर्षभर मायबोलीवर रंगीबेरंगी पान घ्यायचे ठरवत होते. आता त्याला काही फार वेळ लागत नाही पण तरी सुद्धा घेणे झालेच नाही. यंदाच्या गणेशोत्सवात, मायबोलीच्या वर्धापनदिनानिमीत्त रंगीबेरंगीचा श्रीगणेशा करावा असे फार मनात होते.