बरेच दिवस करीन करीन म्हणताना घरातल्या सीडी अन कॅसेट वरची गाणी डिजिटल कॉपी करायचं काम सुरु तरी केलंय आज. नेमकी सगळ्यात वरची सीडी विश्व विनायक ची निघाली त्यामुळे कसली विघ्नं न येता हे काम पुरं होईल अशी आशा आहे 
त्या पाठोपाठ भूपाळी अन पहाटेची भक्तिगीते अशा दोन सीड्या निघाल्या. त्यातली गाणी फ्रीडीबी वर सापडली नाहीत म्हणून प्रत्येक गाण्याची पहिली ओळ ऐकून ट्रॅक्स ची नावं लिहित होते. सगळी गाणी सूर्य, राम , गणपती, कृष्ण, पांडुरंग यांना उद्देशून.
माझ्या शाळेत, शाळा सुरु होताना अन मधली सुट्टी संपता संपता रेकॉर्ड लागत असे. मराठी भावगीतं, अभंग, नाट्य संगीत, पोवाडे, वसंत देसाईंनी स्वरबद्ध केलेल्या कविता, गीत रामायणातील गाणी असं काही बाही.
गद्य पुस्तकांची यादी केली तेंव्हाच ही पुस्तकं पण लावून ठेवली होती अकारविल्हे प्रमाणे. पण त्यांची यादी कागदावर करण्यात अन मग ती इथे टाइप करण्यात इतका वेळ गेला!
अनिल सांगाती
विंदा करंदीकर निवडक कविता
हेमलकशाच्या शाळेबद्दल, तिथल्या कॉम्प्युटर लॅब बद्दल लेख वाचलाच असेल सगळ्यांनी. ते वाचताना माझ्या डोळ्यासमोर इथे मिळणारे रीडर रॅबिट सारखे गेम आले. अशा गेम्स च्या सीडी भारतात त्यांच्यापर्यंत नेऊन द्यायची इच्छा आहे.
काय दुसरे विषय नाहीत का?
आहेत की, भरपूर आहेत. पण मला सातत्याने लिहावसं वाटतं पुस्तकांबद्दल. वाचलेल्या, आवडलेल्या पुस्तकांबद्दल लिहायची हौस तर आहेच पण न आवडलेल्या, वाचायची राहून गेलेल्या पुस्तकांबद्दल सुद्धा लिहायचं असतं.
काल संध्याकाळी जरा बरी हवा होती म्हणून जेवणं आवरल्यावर डेक वर बसून कलिंगड खात होतो सर्व जण. मावळतीच्या दिशेने डेक, त्यामागे अंगण अन अंगणाच्या मागे मोठाले वृक्ष आहेत.
परदेशीच नव्हे तर आपल्या नेहेमीच्या, राहत्या, सवयीच्या जागे पासून दूर गेलं की नव्या सवयी, नव्या रितीभातींशी जुळवायचा प्रसंग सगळ्यांवरच येत असतो. काही सवयी आपसूक अंगवळणी पडतात.
हे दिवस म्हणजे गाडी स्वतः न चालवण्याचे दिवस आहेत अगदी. दुसर्याच्या हाती गाडीचं चाक देऊन आपण निवांतपणे आजू बाजूची झाडं पहावीत. रोज काही हे सुख लाभत नाही.
तर मंडळी हा बारा मधे बारा तारखेला झालेल्या ए वि ए ठी चा वृत्तांत ( हाय लाइटस खरं तर ) ( कोण रे ते 'उशीर, उशीर' म्हणून आरडा ओरडा करतंय?)
पात्रं : ( काळे) विनय देसाई, ( जगताप) अनिलभाई
सकाळी सकाळी सूर्याची नावं कशाला ती? ही काय स्कॉलरशिपच्या परिक्षेची उजळणी करायची जागा आहे का?
